Insulina, hormon o budowie polipeptydowej – skÅ‚adajÄ…cy siÄ™ z dwóch Å‚aÅ„cuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny poprzez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.
Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (głównie do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co powoduje obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach oraz dodatkowo wzmożenie spalania glukozy.
Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) nastÄ™puje zmiana w metabolizmie wÄ™glowodanów, a energia jest pobierana w wiÄ™kszym stopniu ze spalania tÅ‚uszczów. Sprawia to główny defekt metaboliczny cukrzycy – naruszona jest równowaga miÄ™dzy prÄ™dkoÅ›ciÄ… gromadzenia siÄ™ acetylo-koenzymu A, bÄ™dÄ…cego poÅ›rednim produktem rozkÅ‚adu kwasów tÅ‚uszczowych, a szybkoÅ›ciÄ… jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wówczas zużyty do syntezy trujÄ…cych ciaÅ‚ ketonowych i cholesterolu.
Insulina łagodzi wszelkie objawy cukrzycowe, działa natomiast tylko przez niedługi czas i dlatego musi być cały czas podawana. Duże dawki insulinypowodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który stosuje się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.
Insuliny
28 cze 2010 at 03:54
Post trafił w Twoje gusta? Zajrzyj też tutaj