Insulina, hormon o budowie polipeptydowej – skÅ‚adajÄ…cy siÄ™ z dwóch Å‚aÅ„cuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny przez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.
Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (przede wszystkim do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co powoduje obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach , a oprócz tego wzmożenie spalania glukozy.
Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) nastÄ™puje zmiana w metabolizmie wÄ™glowodanów, a energia jest pobierana w wiÄ™kszym stopniu ze spalania tÅ‚uszczów. Sprawia to główny defekt metaboliczny cukrzycy – naruszona jest równowaga miÄ™dzy szybkoÅ›ciÄ… gromadzenia siÄ™ acetylo-koenzymu A, bÄ™dÄ…cego poÅ›rednim towarem rozkÅ‚adu kwasów tÅ‚uszczowych, a szybkoÅ›ciÄ… jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wtedy zużyty do syntezy trujÄ…cych ciaÅ‚ ketonowych i cholesterolu.
Insulina łagodzi wszystkie objawy cukrzycowe, działa natomiast jedynie poprzez mini czas i dlatego musi być systematycznie podawana. Duże dawki insulinypowodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który używa się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.
Insulinoterapia
26 cze 2010 at 07:27
Post trafił w Twoje gusta? Zajrzyj też tutaj